رم سرور چیست و هر آنچه در رابطه با آن باید بدانید

رم سرور چیست؟

به دلیل پیشرفت های تکنولوژی و ضرورت استفاده از کامپیوترها، رم برای اکثر افرادی نامی آشناست. اما وقتی می خواهیم در رابطه با رم سرور صحبت کنیم، موضوع کمی تخصصی تر می شود که ممکن است هر کسی از آن اطلاع نداشته باشد. به طور کلی RAMها حافظه کوتاه مدت کامپیوتر شما به حساب می آید.

RAM مخفف Random Access Memory است. آنها به عنوان یک حد وسط بین حافظه نهان موجود در پردازنده مرکزی و فضای ذخیره سازی بزرگتر بعنی هارد درایوها عمل می کنند. سیستم از حافظه RAM برای ذخیره بخشهای فعال سیستم عامل به طور موقت استفاده می کند. RAM نوعی ذخیره سازی موقت است.

هرچه حافظه RAM بیشتری داشته باشید، هربار که بخواهید می توانید سریع به آنها دسترسی داشته باشید. همانطور که داشتن یک میز تحریر بزرگتر می تواند تکه های بیشتری از کاغذ را روی آن نگه دارد بدون اینکه نامرتب شود.

با این حال، RAM نمی تواند به عنوان ذخیره سازی دائمی عمل کند. به محض خاموش کردن، محتویات RAM سیستم شما از بین می رود.

انتخاب حافظه مناسب، کلید رسیدن به بالاترین کارایی، قابلیت اطمینان در سیستم و سریع‌تر شدن نرخ بازگشت سرمایه یا همان ROI در IT است. از دیگر مزایای آن کاهش اندازه سرور و پاور دیتاسنترها است. حافظه نقش مهمی در میزان انرژی مصرفی سرور دارد و انتخاب کم‌مصرف‌ترین حافظه، مولفه‌ای مهم و حیاتی در کاهش مصرف انرژی و کولینگ دیتاسنتر است. کاهش هزینه مصرفی در زمینه تامین انرژی و کولینگ به معنی کاهش هزینه‌های عملیاتی و افزایش ROI یا زمان بازگشت سرمایه دارد.

نکته: ROI نرخ بازگشت سرمایه، نسبت سود حاصله به میزان هزینه و سرمایه پرداخت شده باشد. البته سود به دست آمده ممکن است تنها جنبه مالی نداشته باشد و شامل موارد غیرمالی مانند برندسازی شود، ولی به صورت کلی منظور از محاسبه نرخ بازگشت سرمایه، درآمد و سودآوری مالی کسب و کار است.

هرچه میزان حافظه‌ سرور بیشتر و سرعت بالاتری داشته باشد، فرآیند پاسخ‌گویی به درخواست‌ها سریع‌تر شده و رسیدگی به فرآیندهای سنگینی مانند مدیریت ماشین‌های مجازی که مبتنی بر حافظه هستند بدون تاخیر انجام می‌شود. بنابراین مهم است در زمان خرید حافظه اصلی به کیفیت برند تولیدکننده و مشخصات فنی دقت کرده و سعی نکنید برای کاهش هزینه‌ها از رم‌های دسکتاپ برای سرور استفاده کنید.

تفاوت رم سرور با رم دسکتاپ:

رم سرور با رم دسکتاپ تفاوت هایی دارد به همین دلیل نمی توان از رم دسکتاپ برای سرورها استفاده کرد. حال به برخی از این تفاوت ها می پردازیم:

ـ معماری حافظه‌ سرور قابلیتی به‌نام تشخیص خطا یا ECC دارد که در رم دسکتاپ وجود ندارد.

ـ پایداری و قابلیت اطمینان در رم سرور ها

ـ بالاتر بودن سرعت رم سرورها و قابلیت کنترل خطا 

مقایسه میان RAM و ROM در چیست؟

تا اینجا با مفهموم کلی رم (Ram) و رام (Rom) آشنا شدید و نحوه کارکرد هرکدام را ملاحظه فرمودید. اکنون به بیان تفاوت‌های میان آن‌ها می‌پردازیم :

1. اولین تفاوت نام آن‌ها است که یکی Random Access Memory و دیگری Read Only Memory می‌باشد. نگهداری اطلاعات در رم  کوتاه مدت و در رام بلند مدت می باشد.
2. تفاوت بعدی آن‌ها در نوشتن اطلاعات روی آن‌هاست که اینکار در رم ساده بوده و بارها اتفاق می‌افتد اما در رام اینکار نیازمند روش‌های مخصوص و به تعداد محدود امکان پذیر است.
3. تراشه ROM یک وسیله ذخیره سازی غیر فرار است، یعنی برای حفظ اطلاعات ذخیره شده روی آن به منبع برق ثابت نیازی نیست. در مقابل یک تراشه RAM فرار است و هنگام قطع جریان برق هرگونه اطلاعاتی که روی آن ثبت شده است، از بین می رود. به عبارت دیگرنگهداری اطلاعات در رم کوتاه مدت ودر رام بلند مدت میباشد.
4. سرعت آن‌ها دیگر تفاوتشان است که در رم بیشتر از رام است.
5. یکی دیگر از تفاوت‌های این 2 قطعه اندازه ظرفیت آن‌هاست. حافظه‌های رم ظرفیت بسیار بیشتری نسبت به رام دارند.
6. رام در درجه اول، هنگام راه اندازی یک کامپیوتر مورد استفاده قرار می گیرد درحالی که رم تنها زمانی که سیستم عامل بارگیری شد در عملیات های عادی به کار می رود. تراشه RAM می تواند بسته به ظرفیتی که دارد از ۱ تا ۲۵۶ گیگابایت اطلاعات را ذخیره کند، اما تراشه ROM تنها می تواند چند مگابایت، معمولا بین ۴ تا ۸ مگابایت را در هر تراشه ذخیره می کند.
7. عمده ترین تفاوت RAM و ROM این است که رام پس از قطع جریان انرژی نیز اطلاعات را حفظ می کند، اما رم این توانایی را ندارد. به عبارت دیگر ROM برای ذخیره سازی دائمی اطلاعات و RAM برای ذخیره سازی موقت است.

ECC RAM (رم سرور) چیست؟

رم ECC رمی است است که می تواند جریان داده های ورودی و خروجی را کنترل کند. هنگام پردازش اطلاعات بر روی CPU، اطلاعات روی ROM پردازش نمی شوند. بلکه همه را روی RAM کنترل می کند. بنابراین، برای یک RAM معمول (RAM غیر ECC) ، هنگام انتقال اطلاعات با سرعت بالا، ایجاد اختلال امری طبیعی است.

هنگامی که اختلال رخ می دهد، RAM اغلب مجبور است کل جریان داده را بارگیری کند، زیرا آنها قادر به مدیریت جریان داده نیستند.

برای RAM ECC، هنگامی که یک اختلال رخ می دهد، فقط لازم است از سیستم بخواهید بسته صحیح را دوباره ارسال کند. بنابراین، Ram ECC از پایداری و عملکرد بسیار بالایی برخوردار است. بنابراین سرورها به مزیت داشتن رم سرور نیاز دارند.

RAM ECC نسبت به انواع RAM معمولی پایدارتر و قابل اطمینان تر است، اما موارد استثنایی نیز وجود دارد. همیشه باید انتظار این را داشت که شرایطی به وجود آید تا مطمئن ترین فناوری ها نیز از کار بیافتند. اما با استفاده از این فناوری ها می توان تا حدی اطمینان داشت که میزان خرابی به شدت کاهش پیدا می کند. این تمایز هنگام استفاده از RAM ECC در مقایسه با رم معمولی کاملا مشخص است.

برای مثال:

بهترین راه برای درک واقعی تفاوت بین انواع حافظه، مشاهده یک مثال در عمل است. در این حالت ، هدف ما Apple Mac Pro خواهد بود ، که یکی از محبوب ترین رایانه های سطح بالا در بازار می باشد. هنگامی که Mac Pro برای اولین بار تولید شد از FB-DIMM استفاده شده بود که یک انتخاب عالی برای عملکرد در آن زمان به شمار می رفت. البته لازم به ذکر است قیمت آن از یک گزینه ECC معمولی بالاتر بود.

هنگامی که Mac Pro به نام بزرگی در خط تولیدات اپل تبدیل شد، کمپانی اپل تصمیم گرفت رم آن را با رم ECC جایگزین کند. Mac Pro 5.1 در سال 2010 به عنوان محصولی که از حافظه ECC استفاده می کنند به بازار عرضه شد. این یک پیشرفت بزرگ هم برای اپل و هم برای مصرف کنندگان بود زیرا این بدان معناست که آنها اکنون صاحب دستگاهی با عملکرد بهتر با قیمت مقرون به صرفه تر خواهند شد.

باس رم چیست؟

باس رم به سرعت انتقال اطلاعات میان رم و سایر مولفه‌های سخت‌افزاری نظیر cpu و کارت گرافیک از طریق پل‌های جنوبی و شمالی اشاره دارد. دو مولفه مهمی که نقش کلیدی در این زمینه دارند عرض و سرعت باس هستند. عرض باس به تعداد بیت‌هایی که می‌توانند به‌طور همزمان به پردازنده مرکزی ارسال شوند و سرعت باس به تعداد دفعات ارسال گروهی بیت‌ها در واحد ثانیه اشاره دارد.

فاکتور بسیار مهم دیگری نیز وجود دارد که تقریبا نیمی از خریداران رم به ویژه در ایران نسبت به آن بی‌توجه هستند. این فاکتور مهم زمان تاخیر (Latency) است که به تعداد سیکل‌های ساعت که لازم است تا یک بیت از اطلاعات خوانده شوند اشاره دارد. در شرایطی که بسیاری از کاربران تصور می‌کنند فرکانس رم و ظرفیت رم تاثیر مهمی بر قیمت رم دارند، اما واقعیت این است که زمان تاخیر اهمیت بیشتری نسبت به این دو مقوله دارد.

هرچه زمان تاخیر کمتر باشد، اطلاعات میان ثبات‌های پردازنده و سلول‌های حافظه با سرعت بیشتری انتقال پیدا می‌کنند. البته دقت کنید که واژه باس مختص به رم نیست و سایر سخت‌افزارها نیز باس دارند.

تفاوت رم تک کاناله و دو کاناله:

رمی که روی ماژول حافظه قرار دارد از طریق کنترلر حافظه که روی cpu قرار دارد با سیستم ارتباط برقرار می‌کند. برخی از کنترلرهای حافظه از چند کانال برای ارتباط با ماژول حافظه استفاده می‌کنند تا تبادل داده سریع‌تر انجام شود، زیرا فرآیند انتقال داده‌ها توسط چند کانال انجام می‌شود. کنترلرهای حافظه‌ عبارتند از:

1. یک کاناله
2. دو کاناله (Dual Channel)
3. چهار کاناله (Quad Channel)
4. شش کاناله (Six Channel)
5. هشت کاناله (Eight Channel)

معماری شش کاناله و هشت کاناله برای سرورها استفاده می‌شود که نیازمند پهنای باند بیشتری برای انتقال داده‌ها هستند. البته مادربورهایی نیز وجود دارند که قادر به پشتیبانی از معماری سه کاناله هستند. این مادربوردها برای تطابق دقیق‌تر آدرس‌های حافظه به بیت‌ها برای ارسال سریع‌تر اطلاعات از تکنیک جایگذاری (interleaving) استفاده می‌کنند.

رم‌های تک کاناله تنها از یک کانال برای تبادل اطلاعات با پردازنده استفاده می‌کنند که به علت ترافیک زیادی که ایجاد می‌شود سرعت کمتری دارند، در حالی که رم‌های دو کاناله از دو مسیر مجزا برای تبادل اطلاعات با پردازنده استفاده می‌کنند که ترافیک را کاهش داده و سرعت ارسال بیت‌ها را افزایش می‌دهند.

در معماری دو کاناله اولیه سعی شد دو گذرگاه ۶۴ بیتی برای دستیابی به یک گذرگاه ۱۲۸ بیتی ترکیب شوند که فناوری که gandged نامیده می‌شد اما این افزایش عملکرد کافی نبود و سازندگان دریافتند دو باس مستقل عملکرد بیشتری ارائه می‌کند بدون آن‌که نیازی باشد تغییر خاصی در معماری پردازنده‌ها به وجود آورند. در ادامه این رم را بیشتر بررسی می‌کنیم.

فرم فاکتور رم ها:

رم ها بر اساس اندازه به دو دسته تقسیم می شوند:

ـ DIMM (Dual In-Line Memory Module) که در دسکتاپ و سرورها یافت می شود.

ـ SO-DIMM (Small Outline DIMM) که در لپ تاپ ها و سایر رایانه های کوچک وجود دارد.

به طور کلی رم سرور ها به دو دسته اصلی تقسیم می شوند:

ـ Buffered

ـ Unbuffered

بافر و بدون بافر دو نوع اصلی رم سرورها را تشکیل می دهند. بزرگترین تفاوت میان این دو این است که رم سرور بافر از یک لایه پردازش انرژی برای حفظ سرعت تشکیل شده است. هر کدام از این رم سرورها دارای معایب و مزایای متفاوتی هستند که برای کسب اطلاعات، لازم است هر کدام را به صورت جداگانه مورد مطالعه قرار داد.

همچنین رم سرور بافر به عنوان ECC DIMM شناخته می شود که نوعی رم است که با تست خودکار و اصلاح خطا، ECC را اضافه می کند. مزیت اصلی حافظه بافر در بافر بودن آن است. بافر یک تراشه پردازشی است که اطلاعات را مستقیماً از پردازنده مرکزی دریافت می کند.

 این تراشه بافر، سپس اطلاعات پردازش شده را به کارت های حافظه ارسال می کند. مزیت این رم ها این است که سبب می شود پردازنده ها به جای آنکه اطلاعات را به تراشه های جداگانه روی رم سرور ارسال کنند، آن را تنها به یک هدف ارسال نمایند.

بنابراین با مجهز شدن این رم ها به بافر، پردازنده سیستم، مسیر را برای ارسال اطلاعات بهینه می کند. حافظه بدون بافر یا ECC UDIMM همچنین نوعی RAM است که با عملکرد خودآزمایی و اصلاح خطا، عملکرد ECC به آن اضافه می شود. RAM ECC UDIMM حافظه ای بدون بافر یا ثبات در ماژول حافظه است که در عوض روی مادربرد طراحی شده اند.

 Ram ECC UDIMM دارای دستورات دسترسی به حافظه است که سریعتر از ECC RDIMM به ماژول حافظه تغذیه می شود زیرا این فرآیند به صورت مستقیم صورت می گیرد. در سیستم هایی که از رم غیر بافر استفاده می کنند، پردازنده مستقیماً با تراشه های مختلف ارتباط برقرار می کند و همچنین ارسال اطلاعات به هر کدام از این تراشه ها به طور جداگانه صورت می گیرد.

اگرچه این اجازه می دهد سیستم مقیاس پذیرتر و کمی انعطاف پذیرتر باشد، اما همچنان به پردازنده ای نیاز دارد که قدرت پردازشی بهتری داشته باشد همچنین کلیه قدرت پردازشی CPU را در بر می گیرد.

انواع مختلف رم بافر (Buffered):

ـ Registered RAM:

RAM Registered یا ECC RDIMM حافظه ای است که حاوی رجیسترها است و رم بدون بافر EC Ram حافظه ای است که هیچ بافر یا ثابتی را در مادربرد ندارد. به همین دلیل ، تفاوت بین این دو نوع رم ECC در فرمان دسترسی است. برای RAM ECC UDIMM، دستورات دسترسی به حافظه، به ماژول حافظه هدایت می شوند، در حالی که دستورات دسترسی RAM ECC RDIMM به رجیستر قبلی ارسال می شوند و سپس به ماژول حافظه منتقل می شوند.

ـ RAM Fully Buffered:

همچنین فناوری دیگری در تولید ram با نام FB-DIMM که هدف آن ارائه خدمات به سرور با افزایش حداکثر سرعت مبتنی بر فناوری (DIMM-ECC) قدیمی است وجود دارد که ثبات، سازگاری و از همه مهمتر توانایی بررسی و اصلاح را به حداکثر می رساند. این نوع RAM اساساً نسخه قدیمی RAM رجیستر شده است.

FB-DIMM گرمتر از رم معمولی DDR2 است. علت آن عملیات حرارتی AMB است. به همین دلیل FB-DIMM نیز ایرادات خاص خود را دارد.

ـ RAM Load Reduced:

(Load Reduced RAM (LRDIMM نسخه جدیدتری از RAM بافر دار است. مزیت ماژول های Load Reduced این است که گاهی اوقات اجازه نمی دهد که همه اسلات های DIMM با ماژول های حافظه درجه دو پر شوند. علاوه بر این، برخی از مشکلات نظیر عملکرد و قدرت RAM را برطرف می کند.

رم های FB-DIMM و LRDIMM متفاوت از RDIMM RAM طراحی شده اند به همین دلیل در تمامی بردها قابل تعویض نیستند.

منبع : همه چیزهایی که باید درباره سرور ram بدانید. 

CPU چیست و هر آنچه در رابطه با آن باید بدانید

CPU یا پردازشگر چیست؟

هر کامپیوتر به مادربرد و هر مادربرد به CPU نیاز دارد. CPU مخفف کلمه Central Processing Unit به معنی واحد پردازش مرکزی می باشد، که تعیین می کند یک کامپیوتر چقدر می تواند همزمان پردازش کرده و با چه سرعتی می تواند آن داده ها را اداره کند. در واقع سی پی یو قلب سرور یا کامپیوتر شماست. در واقع هر آنچه که ما با رایانه ها و سرورها انجام می دهیم به خاطر وجود این پردازنده ها است.

حال پردازنده چگونه این کار را انجام می دهد؟سه عمل مهم که در تمامی کامپیوترهای رومیزی، لپ‌تاپ‌، سرور و حتی سوپرکامپیوترها بر عهده­ این واحد گذاشته شده است که به شرح زیر است:

• Fetch: واکشی
• Decode: رمز گشایی
• Execute: اجرا

تفاوتی ندارد پردازنده سرور باشد یا یک رایانه خانگی این سه عمل پیچیده، دقیقا به ترتیب عنوان شده صورت می گیرد. هنگامی که یک سرور و یا کامپیوتر کار می کند اطلاعات از سوی واحد حافظه (رم سرور و یا دیگر انواع حافظه ها) به صورت رمزنگاری شده به سمت پردازنده یا همان CPU سرور ارسال می شود. تا در آن عملیات پردازش انجام شود.حالا ما در اینجا به بررسی این سه عمل می پردازیم:

ـ مرحله اول واکشی (Fetch):

هنگامی که دستورالعمل ها از رم به سمت پردازنده ارسال می شوند، مرحله واکشی شروع می شود. در این مرحله پردازنده دستورالعمل وارد شده را توسط یک شمارشگر، نگه می دارد. سپس دستورات را در قسمت «رجیستری» ثبت می کند. فضای شمارشگر افزایش بیشتری پیدا کرده تا به دستورات بعدی برود.

ـ مرحله دوم رمزگشایی (Decode):

هنگامی که یک دستور در رجیستری پردازنده ثبت شد، رمزگشایی از آن آغاز می گردد. در این مرحله دستورات تبدیل به سیگنال هایی می شوند که برای انجام و اجرا به بخش های مختلف یک پردازنده ارسال می شود.

ـ مرحله سوم اجرا (Execute):

در نهایت سگینال هایی دریافتی در بخش های پردازشی پردازنده اجرا شده و بعد از آن نتیجه در رجیسترها مجدد ثبت می شود. تمام کار سه عملیات در ظرف مدت چند میکروثانیه (پالس ساعت) انجام می شود.

معرفی انواع CPU:

شاید برای شما پیش آمده باشد که هنگام خرید پردازنده با انواع مختلفی در بازار روبه رو شوید که شامل:

ـ پردازشگرهای دسکتاپ:

CPU های دسکتاپ برای کامپیوترها تولید شده اند. این پردازشگرها تا حدودی عملکرد شبیه پردازشگرهای مخصوص موبایل و سرور داشته و برای برطرف کردن نیازکاربران کامپیوتری استفاده می شوند. برای مثال یکی از ویژگی های این پردازنده ها، مقاومت بالا در برابر حرارت می باشد. این پردازنده ها با Overclocking ( افزایش سرعت) سازگاری بیشتری دارند.

ـ پردازشگرهای موبایل:

CPU های موبایل برای لپ تاپ و دستگاه های تلفنی مانند تلفن های همراه ساخته شده اند. این پردازشگرها دارای سرعت کمتری بوده و از طرفی برق مصرفی در آنان نیز بسیار کمتر است، به طوری که در مصرف شارژ گوشی صرفه جویی می شود.

با این حال این پردازنده ها دارای ویژگی هایی هستند که پردازنده های دستکتاپ آن را ارائه نمی دهند مانند مانند فناوری نمایش بی سیم (WiDi). به عنوان مثال این تکنولوژی سبب انتقال فایل های اطلاعاتی به تلوزیون می شود.

ـ پردازشگرهای سرور:

پردازنده های سرور برای قابلیت اطمینان بالا ساخته شده اند. این پردازنده ها در شرایط سخت از قبیل دمای و بارمحاسباتی بالا مورد آزمایش قرار می گیرند. اگر پردازنده دسکتاپ شما خراب شود ، کل کامپیوتر غیرفعال می شود. اما CPU های سرور هنگامی که خراب می شوند به دلیل قابلیت Failover سیستم بعدی سریعاً جایگزین می گردند. همچنین این پردازنده ها برای کار با فرکانسهای بسیار طراحی شده اند که به آنها امکان پردازش داده های بیشتر را ارائه می دهند.

ویژگی های مختلف پردازنده ها:

بعد از آشنایی با انواع مختلف پردازنده ها، حال مرحله بعدی شناخت ویژگی هایی است که هر کدام ارائه می دهند. همه CPU ها ویژگی های یکسانی را ارائه نمی دهند. در زیر به برخی از ویژگی های این پردازنده ها اشاره خواهیم کرد:

ـ هسته (Cores):

کمتر از یک دهه پیش، همه پردازنده ها با یک هسته واحد عرضه می شدند. امروزه پردازنده های تک هسته ای تنها یک استثناء هستند. این روزها پردازنده های چند هسته ای به دلیل دسترسی و نرم افزارهای بیشتر محبوب تر شده اند. پردازنده ها ممکن است از دو تا 8 هسته تشکیل شده باشند. هنگام تصمیم گیری در رابطه با تعداد هسته مورد نیاز ، ابتدا لازم است بدانید “چند هسته” به چه معناست.

هنگامی که پردازنده ها روی یک هسته در حال اجرا بودند، تنها آن یک هسته مسئول رسیدگی به کلیه داده های ارسال شده به پردازنده بود. اما هنگامی که تعداد هسته ها بیشتر می شوند، وظیفه‌ی ارسال داده ها به پردازنده بین هسته ها تقسیم می شوند که این عامل سبب سرعت بیشتر پردازش خواهد شد.

با این حال به یاد داشته باشید عملکرد پردازشگر به نرم افزار اجرا کننده آن بستگی دارد. برای مثال اگر یک نرم افزار تنها از 3 هسته از 8 هسته یک پردازشگر استفاده کند، 5 هسته آن بلا استفاده مانده است. برای آنکه هزینه ها را کاهش و میزان کارایی را افزایش دهیم بهتر است نیاز سیستم را با تعداد هسته ها یکسان نماییم.

ـ کش (Cache):

کش پردازنده شبیه حافظه کامپیوتر است. کش پردازنده یک حافظه کوچک و بسیار سریع است که برای حافظه موقت استفاده می شود. که سبب می شود کامپیوترها فایل هایی که در پردازنده قرار دارند را خیلی سریع بازیابی کنند. هر چه کش پردازنده بیشتر باشد، اطلاعات بیشتری در آن ذخیره می شوند.

ـ سازگاری سوکت (Socket Compatibility):

یکی از نگرانی ها، هنگام خرید یک پردازشگر سازگاری آن با سوکت می باشد. سازگاری سوکت رابط بین مادربرد و CPU را امکان پذیر می کند. اگر CPU از قبل بر روی مادربورد قرار گرفته باشد اطمینان حاصل نمایید که این کار به درستی انجام شده است.

ـ واحدهای پردازشگر گرافیکی (GPUs):

بسیاری از پردازنده های امروزی واحد پردازش گرافیکی یکپارچه دارند که برای انجام محاسبات مربوط به گرافیک طراحی شده اند. اگر CPU دارای GPU نباشد، کامپیوتر می تواند از یک پردازشگر گرافیکی مجزاء استفاده نماید. البته لازم به ذکر است اگر از یک کامپیوتر برای کارهای گرافیکی بالا استفاده می کنید یک CPU با GPU نمی تواند نیاز شما را برآورده سازد.

ـ فرکانس (Frequency):

فرکانس CPU، که با هرتز (هرتز) اندازه گیری می شود، سرعتی است که در آن عمل می کند. در گذشته، فرکانس سریعتر با عملکرد بهتر رابطه مستقیمی داشت اما امروزه این چنین نیست. در بعضی موارد CPU با فرکانس بالاتر، متناسب با زیر ساخت عملکرد بهتری را ارائه می نماید. در حالی که فرکانس هنوز دلیلی بر سرعت پردازنده است، اما دیگر تنها عاملی نیست که بر سرعت واقعی یک پردازنده تأثیر بگذارد.

ـ قدرت طراحی حرارتی (Thermal Design Power):

پردازشگرها گرما تولید می نمایند. TDP بیانگر این است که این گرما تاچه حد قابل کنترل است. در واقع این عامل رابطه مستقیمی با سیستم خنک کننده CPU دارد به طوری اگر دارای یک سیستم خنک کننده نباشد باید به صورت جداگانه نصب گردد زیرا گرمای بیش از حد خطر اصلی برای قطعات کامپیوتری به حساب می آید.

بررسی کش CPU و انواع آن:

پردازنده و یا CPU دارای واحد حافظه سریع تری در درون خود است که به عنوان حافظه کش پردازنده و یا CPU Cashe Memory نیز شناخته می شود.حافظه کامپیوتر از اجرای مختلفی تشکیل شده است که دارای سلسله مراتب خاصی است. در بالاترین سطح، کش پردازنده قرار گرفته که در نزدیکترین حالت ممکن به CPU قرار دارد، زیرا خود بخشی از خود آن می باشد.

حال کش CPU به سه سطح تقسیم می شود که شامل : 

حافظه کش پردازنده به سه سطح L1، L2 و L3 تقسیم می شود. این سطوح حافظه بر اساس سرعت و اندازه حافظه کش تقسیم بندی می شوند. حال این سوال پیش می آید که آیا اندازه حافظه کش پردازنده تفاوتی در عملکرد دارد؟

ـ حافظه کش L1:

حافظه کش (سطح 1) سریعترین حافظه ای است که در سیستم های کامپیوتری وجود دارد. از نظر اولویت دسترسی، حافظه کش L1 دارای داده هایی است که پردازنده به احتمال زیاد هنگام انجام یک کار خاص به آن نیاز دارد.

کش سطح یک یا L1 بالاترین سطح در طبقه‌بندی کش های سی پی یو، بالاترین سرعت و کمترین ظرفیت را داراست اما دارای کم‌ترین زمان تاخیر و یا Delay که تقریبا صفر است، می باشد که به دلیل نزدیکی زیاد به پردازنده و یا قرارگیری در خود تراشه CPU است.

 L1 Cache به دو بخش تقسیم می‌شود:

ـ Instruction Cach حاوی اطلاعاتی درباره عملیاتی است که پردازنده باید انجام دهد.

ـ Data Cache حاوی اطلاعاتی است که برای اجرای عملیات لازم می باشد.

پردازنده‌های چند هسته‌ای، برای هر هسته، کش جداگانه L1 دارند.

ـ حافظه کش L2:

حافظه کش L2 (سطح 2) دارای سرعت کمتری نسبت به حافظه کش L1 است اما ظرفیت آن بزرگتر است. در مواردی که حافظه کش L1 بر حسب کیلوبایت اندازه گیری می شود، حافظه کش L2 بر حسب مگابایت اندازه گیری می شود.

حافظه کش L2 بسته به نوع CPU متفاوت است، اما اندازه آن معمولاً بین 256 کیلوبایت تا 8 مگابایت است. اکثر پردازنده ها بیش از 256KB حافظه کش L2 را در خود جای داده اند و اکنون این اندازه کوچک در نظر گرفته شده است. بعلاوه، برخی از پردازنده های قدرتمند دارای حافظه کش L2 بزرگتر یعنی بیش از 8 مگابایت هستند.

وقتی نوبت به سرعت می رسد، حافظه کش L2 از حافظه کش L1 عقب می ماند اما هنوز هم بسیار سریعتر از RAM سیستم شما است. حافظه کش L1 معمولاً 100 برابر سریعتر از رم بوده این در حالی است که حافظه کش L2 حدود 25 برابر سریعتر است.

ـ حافظه کش L3:

حالا می رویم به سراغ حافظه کش L3 که در گذشته، در مادربرد یافت می شد، زمانی که بیشتر پردازنده های مرکزی فقط پردازنده های تک هسته ای بودند. اکنون این حافظه کش دارای بیشترین ظرفیت و کمترین سرعت می باشد.

همانطور که تا الان متوجه شدید براساس این تقسیم بندی هر چه به لایه های پایین تر می رسیم سرعت کمتر اما ظرفیت افزایش می باشد. پس با این توضیح می توانیم بگوییم حافظه کش L3 از حافظه کش L2 دارای ظرفیت بیشتر اما سرعت کمتری می باشد.

انتخاب CPU مناسب:

هنگامی که بخواهید یک CPU را انتخاب یا خرید نمایید، ممکن است برخی مشخصات و ویژگی ها دارای اهمیت بیشتری در مقابل با سایر مشخصات داشته باشد که این مشخصات و ویژگی های مورد نظر نسبت به نیاز شما متفاوت خواهد بود. به عنوان مثال، کامپیوتری که برای بازی استفاده می شود ، به یک پردازنده متفاوت تر از یک کامپیوتری که تنها برای روزمره استفاده می شود نیاز دارد.

حال شاید این سوال برای شما پیش آید که کدام پردازنده برای من مناسب تر است؟

در زیر به گروه های مختلفی اشاره خواهیم کرد که نیازمند خرید CPU هستند که هر کدام به ویژگی های خاصی نیازمندند. این گروه ها شامل:

ـ کاربران خانگی:

نیازهای این کاربران شامل :

ـ سازگاری سوکت

ـ GPU یکپارچه

ـ فرکانس

نیاز کاربران خانگی با نیاز کاربران تجاری و گیمرها (Gamer) بسیار متفاوت است. خوشبختانه از آنجا که نیازهای پردازشی یک کاربر خانگی به اندازه سایر گروه ها نیست، معمولاً CPU های معمولی و با قیمت مناسب می توانند به راحتی نیازهای آنان را برطرف نمایند.

تنها کاری که باید انجام شود بررسی تطابق پردازنده با مادربورد می باشد. این به معنای بررسی سازگاری سوکت است. همچنین در صورت انتخاب CPU ابتدا باید یک مادربرد سازگار انتخاب شود.

هنگام خرید CPU ، مدلی را در نظر بگیرید که دارای یک پردازنده گرافیکی یکپارچه است که شاید هیچ استفاده ای از آن نشود به همین دلیل خرید یک پردازنده ساده کفایت می کند. همچنین این امر خرید و نصب یک پردازنده گرافیکی جداگانه را از بین می برد.

عامل مهم دیگر فرکانس است که باید آن را در نظر گرفت. هرچه فرکانس بالاتر باشد، کامپیوتر سریعتر عمل می کند. اما کاربران خانگی نیاز به سرعت بالایی ندارند و برای آنان سرعت 1 گیگاهرتز یا بالاتر کافی خواهد بود.

ـ کاربران کسب و کارهای خانگی ( افراد دورکار):

نیازهای این کاربران شامل :

ـ هسته

ـ حافظه

ـ فرکانس

اگر یک کسب و کار را از خانه خود اداره می کنید، نیازهای CPU شما با نیاز کاربران خانگی کمی متفاوت خواهد بود. در ابتدا باید نیازها و سپس بودجه خود را بررسی کرده تا بتوانید پردازشگر متناسب با آن را انتخاب نمایید.

تعداد هسته های مورد نیاز خود را در نظر بگیرید. بیشتر کاربران مشاغل خانگی با یک پردازنده چهار هسته ای عملکرد خوبی خواهند داشت. با این حال اگر نیازهای محاسباتی شما فشرده تر باشد، مانند برنامه نویسی و طراحی گرافیکی، باید در انتخاب نوع پردازشگر بیشتر دقت نمایید. اگر از یک نرم افزاری استفاده می کنید که هشت هسته از پردازشگر را استفاده می کند

حتما خرید یک CPU هشت هسته ای را مد نظر قرار دهید.

عامل دیگر میزان حافظه مورد نیاز است. مادربرد و نوع سیستم عامل در حال اجرا نیز می تواند بیانگر میزان پشتیبانی از رم باشد. فرکانس عامل دیگری است که باید مورد توجه قرار گیرد. در حالی که فرکانس تنها چیزی نیست که سرعت یک پردازنده را تعیین می کند ، اما تأثیر قابل توجهی دارد. نرم افزار مورد استفاده تاثیری مستقیمی بر میزان سرعت مورد نیاز دارد.

به عنوان مثال، هنگام استفاده از نرم افزار فتوشاپ بطور منظم ، یک CPU با سرعت حداقل 2GHz بهترین عملکرد را خواهد داشت.

ـ کاربران مشاغل کوچک:

نیازهای این کاربران شامل :

ـ قیمت

ـ سازگاری

ـ BGA یا LGA

نیازهای CPU در یک تجارت کوچک از نیازهای یک کاربر خانگی متفاوت است. هنگام خرید یک CPU باید به قیمت، سازگاری و اینکه آیا CPU دارای سوکت BGA یا LGA است ، توجه کنید. برای اکثر کسب و کارهای کوچک هزینه کمتر در اولویت قرار دارد.

به همین دلیل، هزینه یکی از اصلی ترین فاکتورهایی است که هنگام خرید CPU باید در نظر گرفت. عامل دیگر سازگاری است که باید در نظر گرفت. اطمینان حاصل کنید که CPU انتخاب شده با دیگر اجزای کامپیوتر مانند مادربرد، سوکت و حافظه سیستم سازگار است.

علاوه بر این، در نظر بگیرید که آیا اتصالات سوکت BGA است یا LGA. در صورت تمایل به جایگزینی CPU در هر زمانی، باید از اتصالات LGA استفاده کرد. زیرا اتصالات BGA لحیم کاری شده اند و جایگزینی آنان کاری غیر ممکن است. از طرف دیگر اتصالات LGA اتصالات پین هستند که در صورت لزوم می توانند به برق متصل و یا از آن جدا شوند.

ـ کاربران شرکتی:

نیازهای این کاربران شامل :

ـ هسته

ـ فرکانس

ـ قدرت طراحی حرارتی

نیاز پردازشی کاربران شرکتی متفاوت است. برای این کاربران پردازشگری نیاز است که بتواند کلیه نیاز محاسباتی آنان را برطرف نماید و یا به عبارتی پردازشگری که برای حجم کاری سنگین طراحی شده اند. هنگام خرید یک پردازشگر به تعداد هسته آن توجه نمایید.

به خاطر داشته باشید که همواره تعداد هسته بیشتر بهتر نیست. برای مثال نرم افزاری که تنها از 4 هسته استفاده می کند نیاز به یک پردازنده هشت هسته ای ندارد.

علاوه بر این ، فرکانس CPU را در نظر بگیرید. فرکانس مورد نیاز به حجم کاری بستگی دارد. برخی از شرکت ها به فرکانس 2 گیگاهرتز یا کمتر و برخی دیگر به فرکانس 4 گیگاهرتز یا بیشتر نیاز دارند. در هنگام خرید CPU ، به نیازهای نرم افزاری که شرکت به طور روتین از آن استفاده می کند توجه کنید و حتماً مطابق با نیاز آنان فرکانس مورد نظر را انتخاب نمایید.

قدرت طراحی حرارتی (TDP) عامل دیگری است که باید مورد توجه قرار گیرد. در برخی مشاغل به دلیل حجم زیاد کاری ممکن است CPU گرمای زیادی را ایجاد نماید. حتما TDP را در CPU بررسی نمایید که سیستم خنک کننده بتواند آن را خنک نماید. این کار باعث جلوگیری از گرم شدن بیش از حد کامپیوتر و آسیب رسیدن به سایر اجزاء می گردد.

ـ گیمرها:

نیازهای این کاربران شامل :

ـ هسته

ـ فرکانس

ـ قدرت طراحی حرارتی

نیاز گیمرها در مورد قدرت پردازش یک کامپیوتر بسیار متفاوت است. اگر نمی خواهید در هنگام بازی تاخیر را تجربه کنید، به CPU ای نیاز دارید که بتواند تمام داده هایی را که باید پردازش کند، مدیریت نماید.

اولین موردی که باید در نظر بگیرید این است که به پردازشگر چند هسته ای نیاز دارید. درست است که گیمرها به پردازنده های قدرتمندی احتیاج دارند، اما لزوماً تعداد هسته بیشتر نشان دهنده قدرت بیشتر نیست. تعداد هسته های مورد نیاز یک گیمر با توجه به تعداد هسته هایی که نرم افزار بازی می تواند از آن استفاده کند تعیین می شود.

علاوه بر تعداد هسته های یک پردازنده ، فرکانس نیز دارای اهمیت می باشد. اگر فرکانس یک پردازنده کند باشد، تأثیر مستقیمی بر روی عملکرد بازی خواهد داشت. برای برخی از گیمرها فرکانس 3.8 گیگاهرتز یا بیشتر مورد نیاز خواهد بود اما برخی دیگر ممکن است به یک فرکانس پایین تری نیاز داشته باشند.

عامل دیگری که باید به آن توجه کرد TDPمی باشد. این امر به این دلیل است که CPU به سرعت گرم می شود. شما باید مطمئن باشید که دارای سیستم خنک کننده ای هستید که می تواند از گرم شدن بیش از حد اجزاء جلوگیری نماید.

ـ سرورها:

نیازهای آنان شامل :

ـ هسته

ـ قدرت طراحی حرارتی

ـ قدرت پردازش

CPU های سرور یکی از پرکارترین پردازشگرها در جهان به شمار می روند. آنها باید پردازش اطلاعات زیادی در مدت زمان کوتاه انجام دهند. به همین دلیل، قبل از خرید CPU، باید نیازهای سرور خود را مورد توجه قرار دهید.

ابتدا باید تعداد هسته های مورد نیاز خود را بررسی کنید. با وجود هسته های بیشتر، سرور می تواند دستورات بیشتری را مدیریت کند. از طرفی دیگر باید TDP را در CPUها در نظر گرفت. بیشتر CPU های سرور دارای واحدهای خنک کننده نیستند. این بدان معنی است که باید یک واحد خنک کننده مجزا را خریداری کرد.

هنگام خرید یک CPU برای سرور، توانایی های مربوط به قدرت پردازش پردازشگر را نیز در نظر بگیرید. در حالی که هسته ها اطلاعات CPU را کنترل می کنند، قدرت پردازش دقیقاً مشخص می کند که CPU در هر زمان معینی چقدر داده را پردازش می کند.

ـ کاربران تلفن همراه:

نیازهای این کاربران شامل :

ـ هسته

ـ سازگاری سوکت

ـ فرکانس

در گذشته پردازنده های تلفن همراه تک هسته ای بودند. اما امروزه تلفن های همراه با پردازنده های چند هسته ای وجود دارند. هنگام خرید پردازنده برای دستگاه تلفن همراه ، تعداد هسته هایی که پردازنده به آن نیاز دارد را در نظر بگیرید.

سازگاری سوکت یکی دیگر از عواملی است که باید هنگام خرید CPU های موبایل در نظر بگیرید. بسیاری از پردازنده های موبایل از انواع BGA هستند. این بدان معنی است که آنها روی مادربرد لحیم می شوند. به همین دلیل پردازنده ای انتخاب نمایید که سوکت آن از نوع LGA باشد.

مانند سایر کاربران دیگر، کاربران تلفن همراه نیز باید فرکانس CPU مورد نظر خود را در نظر بگیرند. اگر CPU دارای فرکانس پایین باشد، به احتمال زیاد نمی تواند انتظارات را برطرف نماید. فرکانس بالاتر به معنای سرعت بالاتر است، به این معنی که کاربر منتظر بارگذاری و اجرای برنامه ها نخواهد ماند.

منبع : معرفی انواع cpu

روتر چیست و چگونه کار می کند

روترها بخش مهمی از تکنولوژی هایی هستند که امروزه ما در زندگی روزمره خود از آن استفاده می کنیم. اما متاسفانه دقیقا ضرورت وجود آنها را درک نکرده و کارایی آنها را نمی دانیم. در حقیقت بسیاری از افراد در رابطه با عملکرد روتر ها و تفاوت آنها با مودم ها، سوئیچ های شبکه و هاب ها چیزی نمی دانند. خوشبختانه ما در این مقابله در رابطه با روترها توضیحات کاملی خواهیم داد تا شما بهتر بتوانید درک درستی از این دستگاه ها داشته باشید.

در واقع روتر ها روترها وظیفه دارند تا داده‌ها را بین شبکه‌های مختلف مسیریابی و منتقل کنند. اگر ما فقط یک شبکه داشته باشیم که در یک محدوده و رنج IP فعالیت می‌­کند، و اگر فعالیت کاربران در درون شبکه باشد و با خارج از شبکه ارتباطی صورت نگیرد، نیازی به استفاده از روتر نیست. همچنین این روترها می توانند به صورت نرم افزاری و سخت افزاری مورد استفاده قرار گیرند اما یک تفاوت عمده میان این دو وجود دارد و آن این است که روترهای نرم افزاری، توان و پایداری روترهای سخت افزاری را ندارند.

نحوه عملکرد روتر در شبکه:

روترها در مدل osi در لایه سوم شبکه یا همان network کار می‌کنند. لایه نتورک قلب یک شبکه است. روترها گاهی دو شبکه محلی را به هم وصل می کنند (LAN 2 LAN) و گاهی بین یک شبکه گسترده و شبکه محلی (LAN 2 WAN) قرار داده می‌شوند.

نحوه عملکرد روتر در شبکه به این صورت است که روترها دستگاه ها را در یک شبکه به وسیله انتقال بسته های اطلاعاتی به یکدیگر متصل می نماید. این اطلاعات را می توان بین دو دستگاه و یا یک دستگاه به اینترنت ارسال کرد. روتر ها این کار را با اختصاص یک آدرس IP محلی به هر یک از دستگاه ها در شبکه انجام می دهد. این کار انتقال اطلاعات را در شبکه تضمین کرده و از هدر رفتن آن در شبکه جلوگیری می نماید.

برای این که نقش روترها را در شبکه بهتر درک کنید داده ها را به عنوان یک بسته در نظر بگیرید که جهت ارسال به آدرس نیاز دارد تا به دست گیرنده درست برسد. شبکه کامپیوتری شما مانند یک جاده است به همین دلیل دانستن موقعیت مکانی در آن به دلیل وسعت زیاد کافی نیست. بسته های اطلاعاتی به راحتی می توانند به صورت محدود و یا به آدرس اشتباهی بروند.

روتر ها با اختصاص IP بسته ها را به آدرس درست هدایت می کنند. همچنین قادر هستند که کلیه بسته های اطلاعاتی را ارسال و یا حتی به فرستنده بازگردانند. این ارسال اطلاعات به سرعت انجام شده به طوری که اصلا متوجه نخواهیم شد.

نحوه عملکرد روترها :

عملیات روتینگ به معنای فرآیند ارسال داده IP از یک شبکه به شبکه دیگر است. در واقع روتر ها دستگاه هایی هستند که به شبکه متصل شده و کار انتقال داده را انجام می دهند. روترها در واقع به 2 بال شبکه (NIC) متصل هستند که یک بال به یک شبکه و دیگری به شبکه دیگر متصل است. در واقع این دستگاه ها می توانند تعداد شبکه های زیادی را به یکدیگر متصل نمایند و برای آنها یک NIC در نظر بگیرد.

پیکربندی دو شبکه با یک روتر بسیار آسان است. مانند شکل زیر:

اما زمانی که شبکه ما بزرگتر و در نتیجه تعداد روتر ها بیشتر می شود شرایط کمی پیچیده تر خواهد شد. برای مثال زمانی که ما می خواهیم سه شبکه را توسط روتر یه یک دیگر متصل نماییم دو روش وجود دارد:

1ـ یکی از روش ها این است که این سه شبکه را توسط دو روتر یه یک دیگر متصل نمایید. مانند شکل زیر:

در این روش زمانی که روتر B یا A غیر فعال می شود هیچ مسیری وجود ندارد که زیر شبکه A به زیر شبکه C برسد. بنابراین جهت انتقال اطلاعات از زیر شبکه A به زیر شبکه C نیاز به فعال بودن هر دو روتر A و B می باشد.                       

2ـ یکی دیگر از روش ها اتصال سه شبکه به وسیله 3 روتر می باشد. مانند شکل زیر:

کار روترها تنها انتقال اطلاعات در شبکه نمی باشد. در واقع آنها همواره به دنبال سریعتر مسیر جهت انتقال اطلاعات هستند.

در این روش جهت رسیدن به زیر شبکه C دو مسیر وجود دارد: 1ـ به طور مستقیم از زیر شبکه A به C برود.2ـ از طریق زیر شبکه B به زیر شبکه C برسد. قطعا این کار به دلیل سرعت بیشتر به طور مستقیم از زیرشبکه A به C انجام می شود. حال این سوال پیش می آید یک روتر چگونه این مسیر را تشخیص می دهد؟

روترها این کار را با استفاده از ارزش متریک تشخیص می داند. هر کدام از این مسیرها دارای یک ارزش متریک اختصاص داده شده می باشند. ارزش متریک درواقع یک مقدار ترجیحی می باشد. در این جا دو مسیر وجود دارد که یکی از آنها دارای ارزش متریک کمتری می باشد، به همین دلیل روتر انتقال را از طریق کمترین میزان انجام می دهد.

تفاوت روتر با مودم چیست:

از آنجایی که امروزه مودم ها بسیار پیشرفته شده و دارای برخی از ویژگی های روتر ها هستند، ایجاد تمایز میان این دو بسیار مشکل شده است. اما افرادی که روزهای اولیه اینترنت را به یاد دارند کاملا به تفاوت میان این دو آشنا هستند.

جهت اتصال به اینترنت نیاز به مودم داشته و جهت اتصال چندین دستگاه در شبکه و یا حتی خود مودم نیاز به روتر خواهید داشت. در واقع روتر ها اطلاعات را میان چند دستگاه و حتی مودم انتقال می دهند. مودم کانالی جهت انتقال اطلاعات از طریق اینترنت می باشد.

تفاوت سوییچ شبکه با روتر چیست:

همانطور که در مقاله سوئیچ شبکه چیست گفته شد، سوئیچ شبکه وظیفه دارد تا دیتاها را در درون شبکه جابه جا کنند، که به این فرآیند سوئیچینگ گفته می شود. اما سوئیچ ها توانایی این را ندارند که دیتاها را بین شبکه های دیگر تبادل کنند.

آنها می‌توانند درون یک Broadcast Domain داده‌ها را انتقال دهند. هر شبکه بر اساس نوع ساختار و طراحی که دارد شامل محدوده ای از IP‌ها است، به هر رنج IP در شبکه Broadcast Domain گفته می‌شود.

تفاوت روتر و هاب چیست:

به طور کلی می توان گفت هاب و سوییچ هردو ارسال و دریافت داده را در یک شبکه ی محلی برعهده دارند و قادر به ارسل دیتا به خارج از شبکه خود نمی باشند و دلیل این موضوع این است که نمی توانند IP Address ها را ببینند و مسیر یابی کنند و اینجاست که باید از دیوایسی به نام Router استفاده نمود.

هاب و سوئیچ برای ایجاد یک شبکه طراحی شده اند در صورتی که وظیفه ی روتر اتصال شبکه های ایجاد شده توسط هاب و سوئیچ شبکه به یکدیگر می باشد.

تفاوت میان روتر بی سیم و کابلی :

تفاوت میان روتر بی سیم و کابلی در نوع اتصال آن می باشد. یک روتر سیمی تنها دارای پورت های کابل شبکه است، در حالی که یک روتر بی سیم (همچنین به عنوان یک روتر Wi-Fi شناخته می شود) شامل آنتن ها و یک آداپتور بی سیم است که اجازه می دهد دستگاه ها بدون کابل برق وصل شوند. اکثر مودم ها و روتر ها شامل پورت های LAN و آنتن هستند.

انواع روش های مستریابی یا Routing در روتر:

به طور کلی دو روش مسیریابی در روترها وجود دارید که شامل:

• مسیریابی استاتیک یا Static Route
• مسیریابی داینامیک یا Dynamic Route

ـ مسیریابی استاتیک یا Static Route:

در این روش از مسیریابی مدیر شبکه می تواند به صورت دستی مسیرهایی را برای روتر تعریف نماید. یعنی در این روش جدول مسیریابی به صورت دستی ایجاد شده و کاملا واضح است که این روش برای شبکه هایی با تعداد روتر کم مناسب خواهد بود. زیرا اگر بخواهید تغییری را در روتری ایجاد کنید می بایست تنظیمات سایر روترها را نیز به صورت دستی تغییر دهید.

ـ مسیریابی داینامیک یا Dynamic Route:

در این روش روتر بر اساس پروتکل های مسیریابی که توسط مدیر شبکه تنظیم شده است، بهترین مسیر را انتخاب می­‌کند. مسیریابی داینامیک به روترها اجازه می‌دهد به وسیله پروتکل های روتینگ همدیگر را شناسایی کنند و مسیرهای شبکه را ایجاد و تنظیم کنند. پروتکل های مسیریابی به روتر کمک می­‌کنند تا بهترین مسیر را برای انتقال بسته‌ها انتخاب کنند. برخی از پروتکل های مسیریابی عبارتند از: OSPF – EIGRP– RIP-IS IS و غیره.

برترین روتر های شبکه در ایران:

شرکت های مختلفی در کل جهان روترهای شبکه را تولید و به بازار عرضه می کنند اما در این میان سه برند میکروتیک، دی لینک و سیسکو از سایرین معروف تر بوده و بیشترین تقاضا را دارند. حال دراین میان روتر های سیسکو در ایران بسیار پرفروش بوده و در صدر تولیدکنندگان قرار دارد. لازم به ذکر است این کمپانی روترهای مختلفی را با قابلیت ها و قیمت های مختلفی به بازار عرضه می نماید.

منبع : روتر چیست و چگونه کار می کند

سرور چیست و کاربرد آن در شبکه

سرور چیست؟

به صورت کلی می توان گفت سرور، سیستمی است که وظیفه سرویس دهی و ارائه خدمات به سایر سیستم های دیگر را بر عهده دارند. سیستم هایی که از سرور خدمات دریافت می کنند، تحت عنوان خدمات گیرنده یا کلاینت (Client) شناخته می شوند. دواقع این سرورها یا سیستم های سرویس‌دهنده، کامپیوتری هستند که در طول شبانه‌روز به‌طور مداوم به شبکه جهانی اینترنت متصل بوده و دارای سخت‌افزارها و نرم‌افزارهای اختصاصی است.

یک کامپیوتر خانگی هم که سیستم های دیگر به آن متصل هستند و خدمات دریافت می کنند، یک سرور به شمار می آید. در حقیقت تنها تفاوت آن با سایر کامپیوتر های خانگی امکان اتصال آن به شبکه و ارائه خدمات به سایر سیستم ها است. این کار به کمک برنامه ها و تنظیماتی که بر روی آن پیاده شده اند، امکان پذیر می شود.

برای مثال زمانی که شما سایت های مختلفی را در مرورگر خود وارد می کنید و به استفاده از خدمات آن ها می پردازید، در واقع شما نقش سرویس گیرنده یا همان کلاینت را بازی می کنید.همچنین سیستمی هایی که تحت شبکه به شما این خدمات را ارائه می کنند، سرور یا سرویس دهنده نام دارند.

انواع سرورهای بر اساس زیرساخت:

ـ سرور اشتراکی: 

این نوع سرورها همانطور که از نامش پیداست دارای منابع اختصاصی نبوده و دارای محدودیت سخت افزاری هستند. در واقع در این سرورها ممکن است چندین سایت یا هاست وجود داشته باشد و مشکل سایت‌ها ممکن است بر روی سایت‌های دیگر تاثیر بگذارد. به طور کلی این سرورها به‌صورت مشترک در اختیار کاربران قرار می‌گیرند.

از معایب سرورهای اشتراکی می توان به محدود بوده منابع و همچنین امنیت پایین اشاره کرد. به همین دلیل این سرورها برای شرکت ها و سازمان های بزرگ مناسب نیستند. در واقع تنها زمانی می توان از این سرورها استفاده کرد که شرکت کوچک و یا تازه تاسیس است و می خواهد در هزینه های خود صرفه جویی نماید. 

ـ سرور مجازی: 

در این نوع سرورها یک سرور فیزیکی با استفاده از نرم افزاری های مجازی سازی به بخش های کوچکتر تقسیم می شود. هر کدام از این بخش ها به طور مستقل به همراه سیستم عامل و اپلیکیشن های خود اجرا می شوند. 

البته لازم به ذکر است که منابع این نوع سرورها بسته به نوع سیستم مجازی ساز می تواند اختصاصی و یا اشتراکی باشد. البته نوع سخت افزار در این نوع سرورها نیز اهمیت دارد. در واقع این نوع سرورها حد واسط میان سرورهای اشتراکی و اختصاصی می باشد که در این صورت شما به منابع بیشتری دسترسی دارید.

در سرورهای مجازی، سایت‌هایی که روی یک سرویس‌دهنده و یا وب سرور قرار می‌گیرند، به مراتب کمتر از سایت‌های موجود در سرورهای اشتراکی هستند. به‌همین دلیل فضای بیشتری را در اختیار خواهید داشت. بسته به نوع مجزای ساز، منابعی که در اختیار مشتریان قرار می‌گیرد می‌تواند کاملاً اختصاصی و یا مشترک باشد. هدف از ارائه سرور مجازی در واقع کاهش هزینه‌ها می‌باشد.

ـ اختصاصی:

این نوع سرورها بر خلاف سرورها اشتراکی برای وب سایت‌های پربازدید، شرکت‌ها و سازمان‌های بزرگ مانند فروشگاه‌های آنلاین که نیاز به امنیت، سرعت‌بالا، پهنای باند مناسب و دسترسی بالا برای نصب هرگونه نرم‌افزار یا ایجاد تغییرات دارند، مناسب می باشند.

کاربران این سرورهای اختصاصی در CPU، رم، فضای ذخیره سازی و پهنای باند کاملا اختصاصی میزبانی خواهند شد. خرید سرور اختصاصی برای توسعه دهندگان وب و اپلیکیشن یک انتخاب مناسب به حساب می آید زیرا برای نصب نرم‌افزار و ایجاد تغییرات محدودیتی ندارند. مورد دیگری که باید در رابطه با این سرورها بدانید این است که هزینه سرورهای اختصاصی با توجه به نوع سیستم‌عامل، منابع و منطقه جغرافیایی متغیر است. این نوع سرور‌ها به علت انعطاف بالایی که دارند می‌توانند پاسخگوی نرم افزارهای متعدد و گوناگونی باشند که بر روی آنان نصب می‌شوند.

ـ سرور کولوکیشن یا دیتاسنتر:

سرور Colocation به امکان ارائه فضای رک،IP مورد نیاز، پهنای باند و تامین برق مورد نیاز تجهیزات شبکه و سرورها، گفته می شود که همه این خدمات برای نگهداری سخت‌افزار در دیتاسنتر است که توسط شرکت های ارائه کننده هاستینگ ارائه می شود.

در خدمات Co-Location (کولوکیشن)، سخت‌افزار و تجهیزات سروری شما به شرکت های هاستینگ تحویل داده خواهد شد، آنها نیز پس از تحویل آن ‌را در بستر شبکه دیتاسنتر نصب نموده و دسترسی‌ های لازم برای کنترل سرور را در اختیار شما قرار خواهند داد. با ارائه این خدمات از سوی شرکت های هاستینگ، ماهانه مبلغی به عنوان هزینه اجاره رک و همچنین در صورت انجام سایر خدمات از سوی خدمات گیرنده دریافت خواهد شد.

همانطور که گفته شد در این نوع سرور، سخت افزار‌ها مانند، هارد سرور، رم سرور و CPU سرور توسط کاربر خریداری شده و به دلخواه او نصب می‌گردد. تمامی نیازهای نرم افزاری سرور مانند نصب سیستم عامل و نصب نرم افزارها هم توسط کاربر صورت می‌پذیرد. همچنین مالک سرور اجازه دسترسی به سرور را دارد. لازم به ذکر است که در کولوکیشن تنها هزینه‌های مربوط به نگهداری سرور از کاربر دریافت می‌شود که طبیعتاً هزینه‌ها به شکل چشمگیری کاهش می‌یابند. 

ـ سرور Cloud یا ابری:

این سرورها که از قابلیت اطمنیان بالایی برخوردار بوده همان سرورهای مجازی اختصاصی هستند که در زیرساخت رایانش ابری ایجاد و مدیریت می شوند. فضای کلود به تعداد نامحدودی از دستگاه‌ها اجازه می‌دهد تا به عنوان یک سیستم واحد عمل کنند. این سرورها مقیاس‌پذیری و هزینه کمتری نسبت به سرورهای دیگر مانند سرور اختصاصی دارند.

سرور ابری از مشکلات سخت افزاری که ممکن است در سرورهای فیزیکی رخ دهد به دور بوده و پایدارترین گزینه برای شرکت هایی است که می خواهند هزینه کمتری داشته باشند. سرورهای ابری سرویس سریع‌تری ارائه می‌دهند در نتیجه با هزینه مشابه سرور فیزیکی منابع و خدمات سریع‌تری دریافت خواهید کرد. همچنین بروزرسانی آن بسیار آسان و سریع است.

انواع سرور :

ـ Web سرور:

وب سرورها نرم افزارها یا سخت افزارهایی هستند که امکان دسترسی به محتوا را از طریق اینترنت فراهم می کند. این نوع سرور، همانطور که از نامش پیداست، مخصوص میزبانی وب سایت ها می باشد و با استفاده از سرویس های خاص ارتباط بین آدرس ها و کاربران شبکه های اینترنتی را با صفحات وب فراهم می نماید. درواقع کاربرد آن به طور ویژه در حوزه ی وب هاستینگ و راه اندازی سایت می باشد.

ـ Standelone سرور:

به سروری گفته می شود که هیچ وابستگی به منبع خارجی ندارد و بدون این وابستگی به کاربران خود خدماتی را ارائه می نماید. در واقع این سرورها زیرشاخه و یا زیرساخت یک شبکه بزرگتر محسوب نمی شود.

ـ Name سرور:

Name Server ها قسمت مهم Domain Name System یا DNS هستند که وب سایت ها با استفاده از آنها امکان استفاده از نام دامنه را به جای آی پی آدرس ها می دهند.

ـ Printer سرور:

کامپیوتر یا دستگاهی است که از طریق شبکه به یک یا چند پرینتر و تعدادی کلاینت متصل شده و پس از دریافت فرمان پرینت از کلاینت ها آن را به پرینتر مناسب منتقل می کند. Fax Server نیز مشابه با این سرور است که تفاوت آن ارتباط با دستگاه های فکس بجای پرینتر است.

ـ Fax سرور:

همانطور که گفته شد دقیقه مشابه Printer Server می باشد.

ـ Proxy سرور:

این سرورها در واقع واسط میان کلاینت ها و سرورهای دیگر هستند و هنگامی که کاربر بخواهد اطلاعاتی چون فایل، صفحات وب و سایر منابع را از سرور دیگری دریافت کند، به  proxy server متصل می شود. 

ـ Sound سرور:

سروری که دسترسی و استفاده از ابزارهای صوتی همچون کارت صدا را مدیریت می کند.

ـ Application سرور:

سروری است که توانایی اجرای برنامه های نرم افزاری خاصی را داشته و کاربران از روی کامپیوتر های خود می توانند به نرم افزارها دسترسی داشته باشند.

ـ Database سرور:

 این مدل معمولا در اختیار سازمان های بسیار بزرگ قرار داده می شود و به صورت است که Database مورد استفاده یک نرم افزار یا سرویس که توسط کاربران بر روی کامپیوتر های آن ها مورد استفاده قرار می گیرد، بر روی سرور قرار می گیرد و تمام کاربران و کامپیوتر های متصل از یک دیتابیس مشترک که بر روی سرور می باشد، استفاده می کنند و اطلاعات نیز به صورت یکپارچه و متمرکز ذخیره سازی و پردازش می گردد.

ـ File سرور:

فایل سرور، سیستم مدیریت و ذخیره سازی فایل است و سروری است که دسترسی به فایل‌ها را فراهم می‌کند یعنی به عنوان مکان ذخیره سازی مرکزی فایل است که چندین سیستم می‌توانند به آن دست یابند. در واقع فایل های مورد نیاز یک مجموعه بر روی سرور قرار می گیرد و کاربران مختلف از کامپیوتر های مختلف می توانند به فایل ها دسترسی داشته باشند که امکان محدود کردن دسترسی ها برای هر کاربر به صورت ویژه نیز وجود دارد.

ـ Game سرور:

علاقه مندان به بازی های کامپیوتری می توانند به این سرورها متصل شده و به صورت آنلاین به انجام بازی های گروهی بپردازند. این نوع سرور درواقع Application Server هایی هستند که تنها برای بازی استفاده می شوند.

ـ Home سرور:

سروری برای منازل مسکونی است که از طریق یک شبکه خانگی و اینترنت به سایر دستگاه های داخل خانه خدمات ارائه می دهد.

ـ Media سرور:

این نوع از سرور مربوط به اشتراک Media می باشد. برای مثال یک ویدیو یا فایل صوتی بر روی سرور قرار می گیرد و کاربران می توانند بدون نیاز به دانلود فایل آن را بر روی کامپیوتر خود مشاهده کنند.

ـ Communication سرور:

از این سرور برای راه اندازی سرویس های ارتباطی استفاده می شود. که در آن هر کاربر و یا کامپیوتر به عنوان یک end point می توانند با اتصال به سروری که برای این منظور راه اندازی شده است با دیگر کاربران در ارتباط باشد و متن ها موارد مورد نیاز را به کاربر یا end point مقابل خود ارسال کند، که میزان دسترسی ها و ارتباطات هر فرد با افراد دیگر نیز توسط سرویس های  امنیتی کنترل می گردد.

ـ Computing سرور:

این سرور برای انجام پردازش و محاسبه استفاده می گردد، به این صورت که در زمانی که پردازنده های یک کامپیوتر برای پروسه یا کاربری خاصی کافی نمی باشند، می توان با اتصال این کامپیوتر به یک سرور دیگر از پردازنده های سرور نیز در کنار پردازنده های کامپیوتر کاربر استفاده نمود.

ـ Mail سرور:

این سرورها همانطور که از نامشون پیداست برای ارسال ایمیل استفاده می شوند. به این صورت که بر روی سرور یک سرویس ارسال ایمیل یا WebMail قرار می گیرد و خدمات و تراکنش های ارسال ایمیل از طریق آن سرور انجام می گردد.

سیستم عامل سرور و انواع آن:

سرور ها دارای نرم افزار و سیستم عامل های مختص به خود هستند که بر روی این کامپیوتر ها نصب می شود. از این جمله سیستم‌ عامل‌‌ سرور می توان به سیستم عامل های های مختلف Linux و Windows Server اشاره کرد. به همین دلیل در هنگام نصب سیستم عامل سرور باید به کاربرد سرور و نرم افزار هایی که بر روی آن نصب شده است توجه داشت. از جمله این سیستم عامل ها می توان به: 

ـ لینوکس: پر استفاده ترین سیستم عامل در دنیای میزبانی وب به حساب می آید و از دلایل آن می توان به رایگان بودن و متن باز بودن آن اشاره کرد. این حالت باعث می شود که ارتقای نرم افزاری و کارهای مدیریتی به سادگی و بدون نیاز به موارد اضافی انجام شود. و تمامی توزیعات لینکوس مانند CentOS، Fedora Core و Debian را شامل می شود.

ـ ویندوز: مطمئنا اکثراً با این سیستم عامل آشنایی دارید و با یک رابط گرافیکی رو به رو هستید که شباهت زیادی به کامپیوتر خانه تان دارد. اگر شما پروژه ای دارید که آن را با استفاده از تکنولوژی ASP.NET نوشته اید شما نیاز دارید برای اجرای آن از ویندوز سرور استفاده کنید. تمامی ورژن های مختلف ویندوز مانند windows 7 , 8 , 10 وwindows server  را شامل می شود .

تفاوت میان Workstation، سرور و PC:

ـ PC و یا کامپیوترهای شخصی: نوعی از سیستم است که برای استفاده فردی ساخته شده و کاربردهای فراوانی دارد. آنها نسبت به Workstation ها و سرورها بسیار ابتدایی بوده و تنها برای برخی نیازهای ابتدایی مورد استفاده قرار می گیرند.

ـ Workstation یا ایستگاه کاری: ایستگاه کاری و یا Workstation به رایانه ای گفته می شود که برای استفاده فردی ساخته شده و نسبت به کامپیوترهای شخصی عملکرد بالاتری دارند.

ـ سرورها: سرور ها سخت افزارهای بسیار قدرتمندی بوده که از قطعات سخت ‌افزاری خاصی تشکیل شده ‌است که دارای بالاترین پردازش و عملکرد می باشند. این دستگاه های بسیار قدرتمند می توانند پاسخگوی درخواست‌های متعدد کاربران، باشند.

تفاوت میان Workstation، سرور و PC را از چند منظر بررسی خواهیم کرد:

ـ از لحاظ قدرت:

به طور کلی قدرت ایستگاه های کاری از PC ها و قدرت سرورها از Workstation بالاتر می باشد. لازم به ذکر است اگر سیستمی با قدرت کافی انتخاب نکنید، بهره‌وری و تولید و خلاقیت و رضایت کارمند و کاربر را محدودخواهید کرد. ابتدا لازم است نیازهای کاربر شناسایی گردد و همچنین نرم افزارهایی که ممکن است در طول کار به آنها نیاز داشته باشد. پس از آن با توجه به نیازهای کاربر سیستم مورد نیاز خریداری گردد.

ـ از لحاظ قیمت:

در حالت ایده آل سیستمی که دارای قیمت مناسب و بیشترین کارایی باشد، سیستم مناسبی است. اگر سیستمی بیش از نیاز خود خریداری کنید باید بیشتر هم هزینه نمایید. به طور کلی قیمت Workstation ها از PC بیشتر بوده و از سرورها کمتر است. همیشه گران بودن نشانه خوبی نیست زیرا استفاده از یک ایستگاه کاری برای کاربری که اصلا به قابلیت های آن احتیاجی ندارد کاری بیهوده است و یا حتی می تواند کار آن را سخت نماید.

ـ از لحاظ ظاهری:

از لحظ ظاهری PC ها و Workstation ها به یکدیگر بسیار شباهت داشته اما سرورها بسیار تفاوت دارند.

امنیت در سرورها:

در حال حاضر امنیت در سرور لینوکس و امنیت سرور ویندوز بیشتر مورد بحث و استفاده است. این دو سیستم عامل دارای ساختار و نحوه کارکرد کاملا متفاوتی بوده و تنها در برخی موارد وجه اشتراک دارند. در سرور لینوکس، معمولا سرور با سیستم عامل minimal تحویل داده می شود که البته با نیاز کاربر برای سرویس دهی در وب کاملاً مناسب است.

خدمات امنیتی در سازمان ها و ارگان ها باید همگام با تغییرات در عصر جدید به روز رسانی شود. خدمات امنیت اطلاعات مجموعه‌ای است از سرویس های امنیتی که گستره بزرگی از نیازهای اطلاعاتی و امنیتی سرور های شرکت‌ها و سازمان‌ها را در بر می‌گیرد. انتشار نرم افزارهای جاسوسی و مخرب توسط عوامل داخلی و خارجی یا نشت اطلاعات حیاتی توسط این عوامل می تواند نمونه ای از این تهدیدات باشد. 

حالا راهکارهای ایجاد امنیت در سرور شامل:

1ـ تست نفوذ پذیری:

تست نفوذ (penetration test) یک روش سیستماتیک و برنامه ریزی شده است که آسیب پذیری ها و حفره های امنیتی سرور، شبکه و منابع و برنامه های متصل به آن را چک می کند. این سرویس که در دسته اول قرار می‌گیرد حملات هکرها بر روی اهداف مورد نظر را شبیه سازی کرده و پس از تشخیص حفره‌های امنیتی راهکارهای مناسب برای امن نمودن آنها ارائه می‌کند. تست شفاف،تست جعبه سیاه،تست جعبه خاکستری از انواع تست های نفوذ می باشند.

2ـ راه اندازی SIM:

یکی از راهکارهای کلیدی برای حفظ امنیت یک سازمان، استفاده از محصولاتی هستند که SIM یا Security Information Management نام دارند. این سیستم نرم افزاری است که تمامی لاگ‌های سیستم های مختلف را جمع آوری کرده و در صورت تشخیص یک رفتار غیر منتظره و یا اصطلاحا یک Bad Behavior در لاگ‌های سیستم عکس العمل نشان می‌دهد.

3ـ راه اندازی IDS/IPS:

IDS/IPS سیستم‌های تشخیص و جلوگیری از نفوذ ترافیک موجود در شبکه را با جزئیات بیشتری نسبت به فایروال تحلیل می‌کنند. ابزارهای IDS و IPS ترافیک را بررسی و هر بسته‌ی اطلاعات را با پایگاه داده‌ای از مشخصات حملات شناخته شده مقایسه می‌کنند.

4ـ نصب و راه اندازی FIREWALL:

فایروال های نرم افزاری بر روی سیستم عامل ها نصب شده و ترافیک ورودی و خروجی به شبکه یا سیستم عامل را کنترل می کنند. اینگونه فایروال های بیشتر مصارف خانگی، سازمان ها و شرکت های کوچک و متوسط را به خود اختصاص داده اند.

5ـ مدیریت حفره های امنیتی:

نرم افزارهای مدیریت سبب به روز رسانی و رفع حفره های امنیتی که موجب صرفه جویی در زمان و هزینه و پهنای باند شبکه های کوچک و بزرگ شده و در کمترین زمان ممکن به ارائه گزارش امنیتی سیستم های داخل شبکه و به روزرسانی آنها می پردازند.

6ـ جلوگیری از حملات سیملینک:

سیملینک امکانی است که توسط آن می توان ارجاعی از یک فایل یا دایرکتوری را در مسیر دیگری ایجاد کرد. برای مثال فایل test.php در مسیر home/test قرار دارد. اگر بخواهیم فایل test.php در مسیر دیگری برای مثال home/sample نیز قابل مشاهده، اجرا و حتی ویرایش باشد می توان از symlink استفاده کرد. این امکان در بسیاری از سیستم عامل ها پشتیبانی می شود اما نام و عملکرد آنها با هم متفاوت است.

7ـ امنیت در سطح سخت افزار:

جالب است بدانید که امنیت در سطح سخت افزار، بسیار قابل اعتماد تر از امنیت نرم افزاری است. تراشه های رمز گذاری شده، سامانه های تشخیص بیومتریک و…بسیار دقیق تر از Fire Wall ها، سیستم های ضد ویروس و سیستم های احراز هویت عمل می کنند.

انواع سرور از لحاظ برند:

سرورها در انواع و برندهای مختلفی در بازار موجود هستند اما شاید انتخاب از میان آنها کمی دشوار باشد. از جمله برندهای معروف در زمینه تولید سرور DELL، HPE و Cisco هستند. اما حال این سوال پیش می آید که شما از میان سرورهای DELL، HPE و Cisco کدام را برای دیتا سنتر خود انتخاب می کنید؟

ـ سرور سیسکو: اگرچه سرورهای Cisco در میان سرورها از محبوبیتی برخوردار نمی باشند اما هنوز هم می توانیم از خانواده سرورهای Cisco UCS به مزایایی دست یابیم. از جمله سرورهای سیسکو می توان به سرورهای Blade UCS B-Series، سرورهای رک UCS Series C، سرورهای ذخیره سازی UCS-S و UCS E-Series Blade Server for router ISR اشاره کرد.

ـ سرور اچ پی: جزء محبوب ترین سرورها به حساب می آیند و انواع مختلفی دارند که شامل DL و ML، Apolo، BL به حساب می آید.

ـ سرور Dell: این سرورها نیز تا حدی محبوبیت دارند از جمله این سرورها می توان به سرورهای PowerEdge Tower و سرورهای PowerEdge Rack اشاره کرد.

از لحاظ قیمت سرور Dell پایین تر از سرور HPE می باشد. و از طرفی دیگر سرورهای سیسکو به دلیل آنکه در ایران کمتر استفاده می شوند از قیمت بالاتری برخوردار هستند.

عوامل مهم در خرید سرور:

10 نکته اصلی که هنگام خرید یک سرور حتما باید در نظر داشته باشید شامل:

1ـ داریورها:

یکی از اولین مواردی که قبل از تصمیم گیری در مورد خرید باید در نظر بگیرید این است که آیا سرور مورد نیاز شما پشتیبانی درایور لازم را ارائه می دهد. اگر سرور شما Dell و یا HP نباشد نباید با درایورهای ویندوزی مشکل داشته باشید. با این حال، درایورهای سروهای Linux ممکن است به آسانی در دسترس نباشند. حتما این عامل را در نظر داشته باشید و بدون در نظر گرفتن آن اقدام به خرید نکنید.

2ـ Redundancy:

هنگام خرید سرور حتما این نکته را در نظر داشته باشید تا بتوانید سرور را متناسب باز نیاز خود پیکربندی نمایید. برای مثال برخی از سرورها به شما این امکان را می دهند تا حافظه مورد نیاز خود را نصب نمایید. در حالی که برخی دیگر ممکن است دارای یک شکاف اضافی باشند که می توانید از آن جهت نصب یک ماژول حافظه یدکی استفاده کنید. به این ترتیب می توانید هنگامی که یک حافظه دچار اختلال در عملکرد شود از حافظه یدکی کمک بگیرید.

3ـ قابلیت Hot-swappable:

این قابلیت سبب می شود بدون خاموش کردن سرور برخی از اجزای آن را تعویض نمایید. برای مثال سرورهایی هستند که در رابطه با برخی اجزا مانند رم سرور از این قابلیت پشتیبانی می کنند و می توانید رم آنها را در زمان روشن بودن دستگاه تعویض نمایید.

4ـ Form factor:

اگر می خواهید سرور خریداری شده خود را درون رک قرار دهید، هنگام خرید اندازه سرور و رک را در نظر بگیرید زیرا هنگام قرار گرفتن آن در رک باید از فضای کافی جهت تبادل جریان هوا، برخوردار باشد. توجه داشته باشید که سرورهای 2U و 4U نسبت به سرور 1U به فضای رک بیشتری نیاز دارند.

5ـ تخمل خطای رم:

نکته دیگری که درهنگام خرید سرور جدید باید در نظر داشت، پشتیبانی از فناوری های حافظه تحمل پذیر خطا ، مانند خطای تصحیح کد (ECC) است. حافظه ECC می تواند خطاهای حافظه تک بیتی را بطور پویا تصحیح کند. حافظه ECC همچنین می تواند خطاهای دو بیتی را تشخیص دهد اما نمی توانید آنها را تصحیح نماید.

6ـ Storage:

سرورها از نظر حافظه بسیار متفاوت هستند. اگرچه اکثر سرورهای موجود در بازار امکان استفاده از دو هارد داخلی را دارند، اما در بین آنها استثنائاتی نیز وجود دارد. برخی از سرورها هیچگونه حافظه داخلی ندارند و در عوض دارای یک SAN بوت هستند.اما از طرف دیگر برخی سرورها از تعداد زیادی از حافظه های داخلی پشتیبانی می کنند.

7ـ CPU support:

در این مرحله می بایست معماری CPU را در نظر بگیرید. امروزه بسیاری از سرورهای موجود در بازار دارای چندین سوکت جهت پشتیبانی از انواع مختلف پردازنده هستند. معمولا مدیران شبکه هنگام خرید سرور، نیاز فعلی خود را در نظر می گیرند. اما چقدر خوب است که نیاز آینده خود را پیش بینی کرده و بر طبق آن CPU و سرور مورد نیاز خود را خریداری نمایند.

8ـ Connectivity:

هر کدام از سرورهای موجود در بازار دارای یک شبکه داخلی هستند. با این حال اگر سرور به عنوان سرور میزبان عمل نماید اتصال آن به شبکه بسیار مهم می باشد. Clustering و مجازی سازی به طور معمول به آداپتورهای شبکه بیشتری نیاز دارد تا یک سرور مستقل. در این حالت یک سرور احتمالاً به طور پیش فرض دارای تعداد کافی آداپتور نخواهد بود اما باید مطمئن شویم که سرور ظرفیت اضافه کردن تعداد کافی آداپتور مورد نیاز را در خود داشته باشد.

9ـ ظرفیت حافظه:

اگر قصد دارید از سرور جدید خود به عنوان میزبان مجازی سازی استفاده کنید، حافظه سرور از اهمیت ویژه ای برخوردار می باشد. حافظه مهمترین منبع در یک محیط سرور مجازی است ، بنابراین شما باید اطمینان حاصل کنید که سرور شامل حافظه کافی برای پشتیبانی از تمام سیستم عامل های مهمان بدون آنکه کمبودی در حافظه احساس شود را دارد.

10ـ قابلیت مدیریت:

اگر تعداد کمی سرور در دیتاسنتر خود دارید حتما اطمینان حاصل نمایید که سرورهای شما از قابلیت مدیریت سخت افزاری و نرم افزاری به خوبی پشتیبانی می نماید. بسیاری از سرورهای موجود در بازار از IPMI پروتکل های مدیریت استاندارد پشتیبانی می کنند. اما ابزارهای مدیریت نرم افزار، معمولاً اختصاصی هستند به طوری که نرم افزار مدیریتی یک سرور با سرور دیگر متفاوت است.

سرور اچ پی و انواع آن:

همانطور که گفته شد سرورهای اچ پی در میان سایر برندها از محبوبیت بیشتری برخوردار هستند. این سرورها انواع مختلفی هستند که شامل:

1ـ خانواده HP ProLiant BL:

سرورهای BL برای همه‌ی شرکت، در مقیاس بزرگ، متوسط و کوچک مناسب هستند. این سرورها به صورت تیغه ای قرار می گیرند. قرار گرفتن آنها به صورت تیغه ای سبب شده است که تعداد سرور بیشتری درون رک جای گیرد. از طرفی سادگی مدیریت، قابلیت انعطاف بالا و ساختار متفاوت، موجب کاهش هزینه های دیتا سنترها و بالا رفتن کیفیت سرویس دهی شده است. قرار گیری سرورها درون تیغه ها بین 8 تا 16 عدد می باشد. 

2ـ خانواده HP ProLiant DL:

سرورهای HP ProLiant DL به عنوان پر فروش ترین سرورها در ایران به شمار رفته و جهت استفاده درون رک قرار می گیرند. از قابلیت های این سرورها قابلیت انعطاف و مدیریت پذیری بالا می باشد. از جمله سرورهای سری DL می توان به  مدلهای سری DL700 ،DL500 ،DL300 ،DL100 و DL900 اشاره نمود. لازم به ذکر است که  سری DL360 و DL380 به عنوان پر فروش ترین سرورها در ایران می باشند.

3ـ خانواده HP ProLiant ML:

سرورهای HP ProLiant ML انعطاف پذیر و قابل ارتقاء می باشد و برای دفاتری که دارای شعب مختلف هستند مناسب می باشند. سرورهای اچ پی ML به صورت قفسه ای هستند. به عبارتی قابلیت این سرورها در مقایسه با سرورهای سری DL هیچ کم و کاستی ندارند و علاوه برآن مزیت های بیشتری نیز مانند عدم وابستگی آنها به رک را دارا می باشند. البته اگر تمایل داشته باشید می توانید آن را در رک جای دهید. از جمله این سرورها می توان به سری ML100 و ML300 اشاره کرد.

4ـ خانواده HP ProLiant SL:

سرورهای HP ProLiant SL برای محیط هایی در مقیاس بزرگ طراحی شده اند. این مدل از سرورها برای میزبانی وب، خدمات ابری و برای شرکت هایی با محاسبات بالا مناسب می باشد. خانواده سرورهای SL امکان استقرار و پردازش سریع و هزینه عملیاتی پایین تر را فراهم می آورد.

منبع : سرور چیست و کاربرد آن در شبکه 

شبکه Zero Trust Network یا ZTN چیست

شبکه Zero Trust Network چیست؟

شبکه Zero Trust Network یا شبکه ZTN یک مدل مدیریت امنیت و کنترل شبکه به شمار می رود که در آن همانطور که از نام آن پیداست میزان اعتماد به صفر می رسد. به این معنی که در این مدل هیچ ماشین، سرویس و یا شخصی معتبر نبوده و در تمام مراحل و از هر جایی (داخل شبکه سازمانی، DMZ، بیرون شبکه سازمانی) کاربران و دستگاه ها باید احراز و تأیید هویت شوند و دسترسی آنها به صورت کاملا محدود و تنها بر حسب نیاز تعریف خواهد شد.

به طور کلی مفهوم شبکه Zero Trust Network این است که در دنیای سایبری هیچ کس و هیچ چیز قابل اعتماد نیست. این راهبرد اولین بار در سال 2010 توسط جان کیندرواگ، که در آن زمان تحلیلگر اصلی شرکت تحقیقات فارستر بود، معرفی گردید. چند سال بعد گوگل اعلام کرد که در شبکه خود Zero Trust را پیاده سازی کرده‌ که منجر به رواج آن در جامعه فناوری شده ‌است.

در مدل های مدیریت امنیت سنتی، شبکه به دو بخش بیرون و داخل تقسیم می شده که در آن شبکه بیرون نا امن و غیر قابل اعتماد بوده است. در این مدل ها کابران شبکه داخلی کاملا صادق و مسئولیت پذیر و قابل اعتماد هستند اما از آنکه 80% آسیب ها در شبکه از طریق سوء استفاده افراد با دسترسی های ممتاز کاربران اتفاق افتاده است به همین دلیل شبکه ZTN شکل گرفت که دقیقا اعتماد را نقطه ضعف می داند.

یک اشتباه رایج این است که برخی فکر می‌کنند عدم اعتماد (ZTN) به معنای آن است که شبکه‌ را به گونه‌ای طراحی کنیم که قابل اعتماد باشد در حالی که این راهبرد دقیقا به منظور از بین بردن این اعتماد کاذب معرفی شده است.

اساس مدل امنیتی Zero Trust:

ـ به حداقل رساندن اعتماد

ـ دادن کمترین دسترسی ممکن به کاربران: یعنی تا حد ممکن از دادن دسترسی حتما به کاربران ممتاز هم خودداری گردد. در واقع هیچ کاربر یا ماشینی نباید بصورت اتوماتیک در شبکه trust شده باشد و همانطور که قبل اشاره شد می بایست “حداقل سطح دسترسی” یا اصطلاحاً Least Privileged Security را برای آنها در نظر بگیریم.

ـ بخش بندی شبکه 

ـ مانیتورینگ کلیه فعالیت های شبکه و همچنین مراقبت از فعالیت های مشکوک

ـ هر دستگاه، کاربر یا جریان شبکه ای می بایست authenticate و authorize شود.

ـ آماده لازم جهت برخورد با هر خطری در شبکه در هر زمان

مراحل پیاده سازی شبکه Zero Trust Network:

1. سطح محافظت شونده یا Protect surface:

سطح محافظت شونده به واحد‌های کوچک از حساس ترین و با ارزش ترین المان‌های شبکه گفته می‌شود که شامل: داده (Data)، دارایی‌ (Assets)، برنامه‌های‌کاربردی (Applications) و سرویس‌ها (Services) شده که به اختصار DAAS خوانده می‌شوند.

همانطور که گفته شد DAAS شامل: 

• Data: شامل اطلاعات کارت اعتباری (PCI)، اطلاعات محافظت شده (PHI)، اطلاعات شخصی (PII) و مالکیت معنوی (IP)
• Applications: شامل برنامه ها و نرم افزارهای سفارشی
• Assets: کنترل های SCADA ، پایانه های point-of-sale، تجهیزات پزشکی، دارایی های تولیدی و دستگاه های اینترنت اشیا
• خدمات: DNS ، DHCP و Active Directory

2. نقشه جریان داده یا Transaction flow:

در معماری عدم اعتماد (ZTN) فقط ورود به سیستم مهم نیست بلکه استفاده از داده و مسیر حرکت آن در طول شبکه و یا به خارج از شبکه نیز در طول فعالیت کاربر باید مورد بررسی قرار بگیرد.

3. طراحی معماری مبتنی بر عدم اعتماد یا Zero Trust architecture:

هنگامی که رابطه بین DAAS، زیرساخت، سرویس‌ها و کاربران را درک کردید باید لایه‌ای ‌محافظتی را اطراف سطح محافظت شونده(Protect surface) و تا جای ممکن نزدیک به آن‌ها قرار دهید. برای ایجاد این لایه محافظتی و اطمینان از اینکه فقط ترافیک مجاز یا برنامه‌های قانونی به سطح محافظت شونده دسترسی دارند می‌توان از فایروال‌ها نسل جدید (next generation firewall)، استفاده کنید.

4.  ایجاد خط‌مشی‌های عدم اعتماد یا Zero Trust policy:

فایروال‌های نسل جدید شفافیت بالایی بر روی ترافیک عبوری داشته و این امکان را به شما می‌دهند که بر اساس روش کیپلینگ (Kipling) لایه‌های مختلف نظارت و کنترل دسترسی مبتنی بر خط مشی را اعمال کنید. از جمله این سوالات شامل:

• Who: چه کسی باید به یک منبع دسترسی داشته باشد؟
• What: از چه برنامه ای برای دسترسی به منابع داخلی استفاده می شود؟
• When: چه زمانی به منابع دسترسی پیدا می شود؟
• Where: مقصد بسته کجاست؟
• Why: چرا این بسته سعی می کند به این منبع در سطح محافظت دسترسی پیدا کند؟
• How: چگونه بسته از طریق یک برنامه خاص به سطح محافظ دسترسی پیدا می کند؟

۵. نظارت و اصلاح دائم یا Monitor and maintain:

در مدل شبکه Zero Trust NetworkN باید، باید نظارت دقیقی بر روی فعالیت و روابط بین کاربران، دستگاه‌ها، شبکه‌ها برنامه‌های کابردی و داده‌ها داشته باشید.

Zero Trust Network Access یا ZTNA چیست؟

Zero Trust Network Access (ZTNA) اصلی ترین فناوری است که سازمان ها را قادر می سازد تا امنیت Zero Trust را پیاده سازی کنند. این فناوری بیشتر زیرساخت ها و خدمات را پنهان می کند و ارتباطات رمزگذاری شده یک به یک بین دستگاه ها و منابع مورد نیاز آنها را ایجاد می کند.

منبع : https://mrshabake.com/zero-trust-network/